چند ساعت پیش نوشته دکتر مجیدی درباره «خواندن فکر» را مطالعه نمودم؛ شرحی بر این نوشته را در زیر آورده‌ام؛

یک گروه محقق ژاپنی موفق به توسعه تکنولوژی «مدل‌سازی تصویری بصری» شده‌اند که در حقیقت رویاها و افکار شخص را دوباره سازی می‌کند.در حال حاضر این تکنولوژی در مراحل ابتدایی به‌سر می‌برد و تنها تصاویر سیاه و سفید را می‌تواند تشخیص دهد ولی در آینده‌ای نچندان دور فردی که از بیماری روحی رنج می‌برد ولی نمی‌تواند بیاد آورد که علت بروز این بیماری چه بوده٬ با کمک این فناوری می‌توان وارد خاطرات بیمار شد و آنها را مانند یک فیلم سینمایی دید آن به علت آن پی‌برد …

بنده با کمی تامل بر آن بیاد فیلمی افتادم که باز هم مثل همیشه نامش را بیاد ندارم بنام Deja Vu ٬‌ در این فیلم دستگاهی بدست گروهی محقق که عضو پلیس بودند ساخته شده بود که مانیتور بزرگی برای نمایش اتفاق‌های رخ داده وجود داشت٬ تصاویری که بر روی مانیتور نمایش داده می‌شد بیشتر شبیه گوگل ارف بود ولی هنگامی که بحث یک انسان وسط می‌آمد تصاویر از دید آن شخص دیده می‌شد. خیلی برایم جالب بود که در این فیلم قتلی اتفاق افتاده بود و نیروی پلیس توسط این دستگاه نه‌تنها توانست عامل قتل را شناسایی کند بلکه توانست فرد دیگری را که بدست همین قاتل بقتل رسیده بود را بیابد.

حال برخی وبلاگ‌نویسان این پدیده را وحشتناک می‌پندارند و می‌گویند این دستگاه درآینده به حریم خصوصی مردم وارد خواهد شد ولی بنظر بنده اگر بخواهیم این موضوع را کمی با دیدگاه باز بنگریم و آنرا با دستگاه تبلیغاتی و سرگرم کننده‌ای به نام تلویزیون مقایسه کنیم به این نتیجه خواهیم رسید که تلویزیون در چندین دهه پیش که تازه توسط «جان لاجی بیرد» یا نیوتن یا شایدم لاوازیه اختراع شده بود دستگاهی عجیب و غریب بود ولی بعد از گذشت چند سال٬ دیگر از آن دیدی که همگان در چند سال پیش داشتند خبری نبود٬ هم‌اکنون ممکن‌ست دید ما نسبت به «خواندن افکار» بدبینانه باشد ولی بعد از تکامل آن فکر نکنم کسی مخالف آن پیدا شود. برای تکمیل نوشته‌های بنده در بالا حتما نگاشته دکتر را از اینجا مطالعه فرمایید.

+ با تشکر از عمو هوشنگ که در بیاد آوری نام فیلم به بنده کمک نمودند.