شروع و پایان فیلم

درمورد فیلم خاصی صحبت نمی‌کنم سخنم کلی‌ست ؛ برخی از فیلم‌ها رو تنهایی باید دید چون اونقدر پیچیدست که اگر یه صحنشو از دست بدی دیگه هیچی از ادامه‌اش نمی‌فهمی ، دسته‌ای دیگه از فیلم‌ها هستند که حتما باید در جمع دیده بشه تا زیاد غرق فیلم نشی چون آثار مخربی داره مثل فیلم The Other ، برخی دیگه از فیلم‌ها هستند که مثل مسابقه‌ی فوتبال می‌مونند و دیدنشون از شام شب هم واجب‌تره چون اگر نبینی از صحبت‌هایی که فردا پس‌فردا تو جمع میشه چیزی نمی‌فهمی اونوقت می‌گن "طرف تو باغ نیست" دسته‌ای دیگه از فیلم‌ها هستند که ارزش دیدن ندارند درکل وقت تلف کنیه و دست آخر گونه‌ای نادر از فیلم‌ها هستند وقتی شروع میشن تو هم شروع میشی و وقتی تموم میشن تو هم تموم میشی! به زبان ساده فیلم جوری تورو احاطه می‌کنه که وقتی شروع میشه فکر می‌کنی یکی از عناصر داستان هستی و حتی بجای شخصیت‌ها حدس می‌زنی که الان چه اتفاقی می‌افته و وقتی تموم میشه میشی همونی که اول بودی ، یعنی خودت ، بله خودت.

کوته نوشت
،